Krótsza antybiotykoterapia po operacjach ortopedycznych równie skuteczna co długa

Zgodnie z raportem CIDRAP, wieloośrodkowe randomizowane badanie SOLARIO opublikowane na łamach New England Journal of Medicine wykazało, że siedmiodniowa antybiotykoterapia systemowa po zabiegach ortopedycznych jest równie skuteczna co terapia długoterminowa. Próba objęła pięćset pacjentów operowanych z powodu potwierdzonego zakażenia ortopedycznego i prowadzona była w dwudziestu pięciu ośrodkach na terenie Wielkiej Brytanii, Austrii, Niemiec, Portugalii oraz Hiszpanii. Badanie adresuje konkretne pytanie kliniczne: czy podanie antybiotyku miejscowo przez implant wszczepiony w trakcie operacji pozwala skrócić czas trwania antybiotykoterapii ogólnoustrojowej bez utraty skuteczności.

Protokół i mechanika postępowania

Pacjentów randomizowano do dwóch ramion terapeutycznych. Ramię krótkie otrzymywało antybiotyk systemowy przez siedem dni lub krócej. Ramię długie kontynuowało terapię przez cztery tygodnie lub dłużej — zgodnie z dotychczasową praktyką kliniczną, w której zakażenie ortopedyczne standardowo wymaga operacji oraz przedłużonej antybiotykoterapii ogólnoustrojowej. W obu grupach stosowano jednocześnie antybiotyk miejscowo, dostarczany przez nośnik wszczepiony w trakcie zabiegu. Pierwszorzędowy punkt końcowy stanowiło pewne niepowodzenie leczenia w okresie dwunastu miesięcy od randomizacji. Margines non-inferiority ustalono na dziesięć punktów procentowych. Zespołem badawczym kierowali badacze z Oxford University Hospitals.

Twarde liczby

Pewne niepowodzenie leczenia odnotowano u 14,1% pacjentów w grupie długoterminowej oraz u 11,1% w grupie krótkoterminowej. Różnica ryzyka wyniosła minus trzy punkty procentowe, co mieściło się w założonym marginesie i potwierdziło równoważność schematów. Analizy wrażliwości dały wyniki zgodne z analizą pierwotną. Potencjalne działania niepożądane antybiotykoterapii wystąpiły u 45,2% pacjentów leczonych długo oraz u 17,2% leczonych krótko. Różnica ryzyka dla tego punktu wtórnego wyniosła minus dwadzieścia osiem punktów procentowych na korzyść schematu krótkiego.

Co to zmienia dla ostrego dyżuru i bloku operacyjnego

Skrócenie trwania antybiotykoterapii systemowej obniża łączną ekspozycję na lek, redukuje odsetek objawów ubocznych — biegunek, kandydoz, reakcji polekowych — oraz skraca czas hospitalizacji. Przy braku wzrostu śmiertelności i braku wzrostu liczby poważnych zdarzeń niepożądanych schemat krótkoterminowy staje się realną opcją kliniczną dla pacjentów z potwierdzonym zakażeniem ortopedycznym, u których zastosowano implant uwalniający antybiotyk miejscowo. Badacze wskazują, że przewidywane zalety krótkiej terapii — mniej objawów związanych z leczeniem i krótsze pobyty szpitalne bez wzrostu ryzyka zgonu czy poważnych zdarzeń — potwierdziły się w ramach próby. Do odnotowania dla zespołów urazowych: implementacja wniosków do lokalnych protokołów, dostępność i refundacja nośników uwalniających antybiotyk, koszty skróconej hospitalizacji oraz identyfikacja podgrup pacjentów, dla których margines korzyści może być odmienny.